اگر به فرض كه هيچ دليلي بر حقانيت و صلاحيت امام حسين (ع) نباشد , بعد آدم يك بار دعاي عرفه بخواند , مي شود به "حسين " ايمان نياورد ؟ نشناسدش ؟ عاشقش نشود ؟ ديوانه اش نشود ؟ آيا چنين چيزي امكان دارد ؟

 دارد ؟!

 اَيَكُونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهُورِ ما لَيْسَ لَكَ حَتّى يَكُونَ هُوَ الْمُظْهِرَ لَكَ

مَتى غِبْتَ حَتّى تَحْتاجَ اِلى دَليلٍ يَدُلُّ عَليْكَ

وَ مَتى بَعُدْتَ حَتّى تَكُونَ الاْثارُ هِىَ الَّتى تُوصِلُ اِلَيْكَ

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

خدایا تو كی نبودی كه بودنت دلیل بخواهد؟ تو كی غایب بوده ای كه حضورت نشانه بخواهد؟ تو كی پنهان بوده ای كه ظهورت محتاج آیه باشد؟ ....... كور باد چشمی كه تو را ناظر خویش نبیند. كور باد نگاهی كه دیده بانی نگاه تو را درنیابد...

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

عَمِيَتْ عَيْنٌ لا تَراكَ عَلَيْها رَقيباً

همین یک جمله برای من بس است که عزای تمام روزهای پر از غفلتم را بگیرم ...

 همین یک " عمِیَت " امام !